BDSM - Bondage - Discipline - Domination - Submission.
Skrót BDSM pochodzi od słów:

• "związanie" i "dyscyplina" (ang. bondage & discipline, B&D)
• "dominacja" i "uległość" (ang. domination & submission, D&s, D/s)
• "sadyzm" i "masochizm" (ang. sadism & masochism, S&M).

BDSM odnosi się do bardzo szerokiego spektrum działań, zachowań i form relacji międzyludzkich, które w wielu przypadkach nie są tzw. powszechną praktyką w relacjach seksualnych. Oprócz zachowań z zakresu dominacji, dyscypliny, kar, niewoli, fetyszyzmu znajdują się dotyczące dużego zakresu osobowości i interakcji seksualnej. Wprawdzie w BDSM niektóre działania maja formę przymusu to nie są one formą molestowania seksualnego, bowiem odbywają się za zgodą wszystkich zaangażowanych partnerów. Działania i relacje w BDSM charakteryzuje fakt, że uczestnicy zazwyczaj dzielą się na osoby dominujące i uległe oraz tzw. switch gdzie niektóre osoby mogą zmieniać pozycję w zależności od sytuacji. BDSM jest praktykowany jako odgrywanie konkretnych scen, bardzo często z góry wyreżyserowanych, w których występują odpowiednie rytuały. Należą do nich min. odpowiednie sygnały czy kody, a także odgrywanie konkretnej roli. W niektórych wypadkach dochodzi do uwzględnienia BDSM w codziennych aspektach życia.

Podstawy BDSM.

BDSM polega na dobrowolnej rezygnacji z kontroli przez osobę uległą i przekazanie jej dominującemu partnerowi. Osoba dominująca określana jest jako "Dom", "dominujący" lub "Top", natomiast osoba uległa nazywa się "sub", „uległy" albo "Bottom". Spotkania BDSM (sesje) odbywają się zazwyczaj w określonym terminie uzgodnionym przez obie strony. Odgrywana jest wówczas konkretna "Scena" albo cała "sesja". Zaangażowane strony czerpią przyjemność z odgrywanej roli, mimo że niektóre praktyki, powodują ból lub upokorzenie i w normalnych warunkach uchodziłyby za nieprzyjemne. Podczas praktyk mogą wystąpić różne formy seksu (tradycyjny-klasyczny, oralny, analny), ale nie jest on zbyt istotnym elementem gry.

Podstawową zasadą przy stosowaniu praktyk BDSM jest zachowanie bezpieczeństwa obojga lub obu partnerów. Od lat osiemdziesiątych podstawowe zasady zostały zebrane pod hasłem "Bezpieczny, za zgodą i przy zdrowych zmysłach", w skrócie SSC. W praktyce oznacza to, że wszystko co jest robione podczas sesji oparte jest na bezpiecznych zasadach i zachowaniu zgody wszystkich zaangażowanych stron. Jest to bardzo ważne, należy zwrócić uwagę, że "zgoda i bezpieczeństwo" odróżnia BDSM od wykorzystywania seksualnego i przemocy domowej. Niektórzy praktykujący BDSM stosują kodeks postępowania zwany RACK. W jego założeniach każdy uczestnik sesji BDSM jest odpowiedzialny za swoje dobre samopoczucie. Według RACK jest to najważniejszy czynnik. Promuje on zachowania oparte o wiedzę oraz świadomą zgodę. Zgoda może być udzielana wyłącznie przez osoby, które są w stanie ocenić potencjalne skutki danej praktyki. Sama zgoda też może zostać oczywiście wycofana w dowolnym momencie, np. poprzez podanie słowa bezpieczeństwa (musi on zostać ustalone przed praktyką, może to również być gest lub inny znak szczególnie gdy osoba slave ma zaknedlowane usta). Brak ustalenia słowa bezpieczeństwa podczas praktyki BDSM uważany jest za największe uchybienie mogące kwalifikować czyn (praktykę) jako przestępstwo.

Bezpieczeństwo BDSM.

Oprócz ogólnych porad dotyczących bezpiecznego seksu, w sesjach BDSM często wymagany jest znacznie szerszy wachlarz środków ostrożności. Aby zachować wszystkie akty prawne, w ramach zasad uzgodnionych przez wszystkich uczestników, w BDSM został powszechnie przyjęty zestaw zasad i środków bezpieczeństwa. Aby zapewnić konsensus związanych z działalnością BDSM, często prowadzi się negocjacje – dotyczy to partnerów którzy nie znają się zbyt dobrze. Przedmiotem negocjacji jest spełnienie oczekiwań każdej ze stron i ustanowienia ram. Ten rodzaj negocjacji jest dosyć powszechny w BDSM. Oprócz tego stosuje się słowo bezpieczeństwa lub w przypadku braku możliwości wypowiedzenia słowa gest bezpieczeństwa - jest to bardzo ważne, ponieważ istnieje ryzyko uszkodzenia nerwów i naczyń krwionośnych. Z uwagi na duża ilość zabawek oraz fizycznej kontroli sesje BDSM powinny się odbywać jedynie przy posiadaniu wiedzy psychologicznej, fizycznej, anatomicznej. Może bowiem prowadzić do bardzo nieprzyjemnych doświadczeń oraz trwałych uszkodzeń ciała.

Konieczne jest, aby być w stanie zidentyfikować u partnera wczesne objawy spanikowania, (ang. "freakouts") z góry w celu uniknięcia go.

Aspekty fizyczne

Głównymi fizycznymi aspektami BDSM jest celowe zadawanie bólu, cierpienia oraz innych mocnych wrażeń. Praktykujący często porównują je do skutków wywołanych przez endorfiny wprowadzone do organizmu. W wielu przypadkach motywacją do uprawiania BDSM jest Algolagnia. Badania profesora Edmunda Burke wykazały, że niektóre reakcje na bodźce seksualne i bólowe były zbieżne. Niektóre osoby uprawiają BDSM jedynie po to, by zaspokoić potrzeby swoje lub swojego partnera. Podczas niektórych sesji używa się także rozmaitych narzędzi takich jak kajdanki, rośliny, wosk czy wstrząsy elektryczne. Ich stosowanie zależy wyłącznie od chęci i inwencji partnerów. Niektórzy praktykujący biorą udział w sesjach nie czerpiąc z tego żadnych korzyści.

Relacje BDSM

Wiele osób praktykujących BDSM odgrywa określone wcześniej sceny. Pierwszym ich aspektem jest gra wstępna. W przypadku dłuższego utrzymywania emocjonalnych relacji, pokrywają się z praktyką Poliamorii. Odgrywanie ról jest także okazjonalnym wspólnym celem obojga partnerów których prywatnie nic nie łączy.

Role partnerów BDSM

Top i Bottom

W terminologii BDSM partner mający kontrolę nad drugim partnerem jest określany jako "góra" (ang. Top). Rolą osoby tej jest kontrola nad partnerką/partnerem określanym jako "dół" (ang. Bottom). Zazwyczaj rola Top pociąga za sobą powodowanie bólu, degradację lub zniewolenie drugiego z partnerów. Pomimo pozornej kontroli i niewoli osoby uległej wszystkie działania podejmowane są po uprzednim uzgodnieniu. Podobne praktyki odnoszą się także do osób odgrywających role uległych z tym że ustalają oni warunki sesji i dają instrukcje, bezpośrednio lub pośrednio, podczas przygotowania do sesji. Niektóre osoby odgrywające rolę uległych świadomie prowokują dominujących do łamania zasad, przyciągając ich zainteresowanie. Jednak według szkół BDSM takie zachowanie jest niezgodne z zasadami BDSM.

Switch

Niektóre osoby praktykujące BDSM mogą odgrywać role zarówno osób dominujących jak i uległych. Takie zachowanie może wynikać z potrzeby zaspokojenia dwóch osób które zazwyczaj odgrywają rolę dominującą i zamiana stanowi jedyną możliwość zaspokojenia obydwu partnerów, jednak odgrywane są jedynie w pewnych okolicznościach.

Pozostałe aspekty życia

W życiu codziennym partnerzy także dbają o utrzymanie aspektów BDSM. Jest to zjawisko nie mające jedynie aspektów seksualnych i trwa ciągle. W takim wypadku kontroli podlegają wszystkie aspekty życia osoby uległej. Poszczególne dziedziny życia mogą jednak zostać wyłączone z zakresu praktyk BDSM. Jeśli relacja dotyczy wszystkich dziedzin życia jest określana jako "Total Power Exchange" (TPE).

Profesjonalne usługi BDSM

Powszechnie określane jako "Domme", "Femdom" lub dominatrix oferują usługi obejmujące zakres niewoli, dyscypliny i dominacji w zamian za pieniądze. W przeciwieństwie do prostytutek nie oferują współżycia seksualnego. Same dominatrix określają siebie jako "Lady", "Mistress" lub "Madame". Ich zachowania dominujące są ustalane z klientem.

Historia BDSM

Początki praktyk BDSM są dość odległe. W IX w.p.n.e. stosowano rytualne biczowanie w Artemis Orthis - jednym z najważniejszych regionów starożytnej Sparty, gdzie praktykowano kult Orthii. Rytualne biczowanie nazywane diamastigosis było regularną praktyką. Jeden z najstarszych graficznych dowodów sadomasochistycznej aktywności został znaleziony w etruskim miejscu pochówku w Tarquinii. Wewnątrz Tomba della Fustigazione (jaskini biczowania) w drugiej połowie VI w. p.n.e., zostało sportretowanych dwóch mężczyzn biczujących trzciną kobietę, podczas gdy ona ręką stymuluje jednego z nich. Inne źródło powiązane z biczowaniem znaleziono w szóstym tomie Satyr rzymskiego poety Juwenalisa (przełom pierwszego i drugiego wieku naszej ery). Kolejną wzmiankę o BDSM można znaleźć w Satyriconie Petroniusza, gdzie przestępca jest chłostany w celu osiągnięcia podniecenia. Anegdoty związane z ludźmi, którzy dobrowolnie zgadzali się na wiązanie, biczowanie i chłostanie jako część gry miłosnej, sięgają trzeciego i czwartego wieku.

W Kamasutrze opisano cztery różne rodzaje uderzania podczas stosunku, dozwolone regiony ludzkiego ciała jako miejsca do uderzania i różne typy radosnych "okrzyków bólu" praktykowanych przez uległe osoby. Historyczne teksty, związane ze zmysłowością, wyraźnie zaznaczają, że wpływ gry, kąsania i szczypania w czynnościach związanych z zachowaniami seksualnymi powinny być dopuszczone za zgodą wszystkich stron, ponieważ niektóre kobiety nie uważają takich zachowań za miłe. Z perspektywy czasu Kamasutrę można rozpatrywać jako jedno z pierwszych źródeł pisanych dotyczących sadomasochizmu i reguł bezpieczeństwa. Kolejne teksty powiązane z sadomasochizmem pojawiały się na całym świecie w ciągu następnych stuleci w sposób regularny.

Z XIV w. pochodzą anegdoty dotyczące ludzi, którzy ochocza dawali się wiązać i biczować podczas seksu lub gry wstępnej. Średniowieczne zjawisko dworskiej miłości z całą jej bałwochwalczą miłością i dwuznacznością jest uważane przez niektórych autorów jako początek BDSM.[8][9] Niektóre źródła twierdzą, że BDSM jako odrębna forma zachowania seksualnego powstał na początku XVIII w., kiedy cywilizacja Zachodu zaczęła medycznie i prawnie je klasyfikować. Istnieją raporty już z 1769 dotyczące domów publicznych specjalizujących się w biczowaniu, a powieść Johna Clelanda pt. Fanny Hill, opublikowana w 1794 roku, opisuje scenę biczowania. Inne źródła poszerzają tą definicję, podając, że zachowania podobne do BDSM pojawiły się wcześniej i w innych kulturach, tak jak średniowieczne biczowanie i fizyczne rytuały u rdzennych Amerykanów.

Określenia sadyzm i masochizm wywodzą się od Markiza de Sade i Leopolda von Sachera-Masocha, pomimo że postępowanie de Sade'a nie miało charakteru sesji BDSM w nowoczesnym tego słowa znaczeniu. Motywy i idee BDSM istniały na obrzeżach kultury Zachodniej przez cały XX w. Robert Bienvenu początki współczesnego BDSM przypisał trzem źródłom, które nazwał "European Fetish", "American Fetish" i "Gay Leather". Innymi źródłami są gry erotyczne rozgrywane w domach publicznych, które wróciły w XIX w. lub wcześniej. Irving Klaww latach '50 i '60 XX w. wyprodukował pierwsze komercyjne filmy i zdjęcie o tematyce BDSM (głównie z Bettie Page) i opublikował komiks, stworzony przez dwóch artystów: Johna Willie i Erica Stantona.

W tym samym czasie modelka Stantona - Bettie Page - stała się pierwszą modelką związaną z fotografią fetyszu, która odniosła sukces, a także jedną z najsłynniejszych pin-up girls głównonurtowej, amerykańskiej kultury. Włoski twórca i kreślarz Guido Crepax był pod głębokim wpływem Stantona i wykreował w drugiej połowie XX w. styl oraz kierunek postępu europejskiego komiksu dla dorosłych.

Status prawny

Sytuacja prawna BDSM zależy od przepisów na terytorium danego państwa. Ingerencja prawna dotyczy legalizacji lub jej braku. Wynika ona z faktu że niektóre praktyki mogłyby zostać uznane za naruszenie praw osobistych, które stanowią przestępstwo kryminalne, np. w Niemczech, Holandii, Japonii, Danii, Finlandii, Norwegii, Szwecji, Islandii. W Austrii natomiast status prawny BDSM nie jest jasny. Szwajcaria zaś uznaje niektóre praktyki BDSM za przestępstwo.

	Demonstracja częściowego wiązania z zawieszeniem.
	Knebel przeznaczony do celów erotycznych.
	Kobieta dominująca.
	Bondage.
	Dawanie klapsów.
	Biczowanie w książce Fanny Hill.

Opracowano na podstawie materiałów dostępnych na stronach Wikipedia.